Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/9209 K.2017/22557

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 2004 yılında katılana ait ticari şirketi sözleşmeyle devraldığı ve devir sonrası tespit edilen 2002 yılından kalma vergi borçlarını, vergi dairesine yatırılmak üzere şirket hesabına gönderdiği halde sanığın parayı çekerek uhdesinde tuttuğu ve yatırmadığı iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık ve katılan arasında 2004 yılında şirket devrinin yapıldığı ve tamamlandığı, bu ticari ilişki bittikten sonraki bir dönemde katılanın 2002 yılından kalma şirkete ait vergi borçlarının ortaya çıktığı ve bunların vergi dairesine sanık tarafından yatırılması için katılan tarafından şirket hesabına para gönderildiği, bu bakımdan taraflar arasında bir ticari ilişki yada hizmet ilişkisi bulunmadığı ayrıca sanığın hatır için yardımcı olduğunu savunması birlikte değerlendirildiğinde eylemin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,