Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9234 K.2017/11626

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Edremit 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2011 günlü, 2011/75 Esas, 2011/239 karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olup, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir hükümlülük halinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki “Sanığın Edremit 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/239 karar sayılı ilamı gözetildiğinde suç tarihi itibarıyla mükerrer olduğu sabit görülmekle tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı yasanın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına, cezanın infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına", ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin kolluktaki ifadesinde, suça konu alışveriş merkezinin yaklaşık bir yıldan beri boş durmakta olduğunu belirtmesi karşısında; suç tarihinde herhangi bir ticari faaliyette bulunulmadığı anlaşılan suça konu yerin işyeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı yine şikayetçinin kolluktaki ifadesinde,

işyerinde daha önce de hırsızlık olaylarının olduğunu ,bir iki defa kırılan kapı camını taktırdığını tekrar kırıldığını ve hırsızlık olduğu için en son hırsızlık olayında camı yerine taktırmadığını ve işyeri içerisinden merdiven korkuluklarının ve spot lambalarının kabloları ile söküldüğünü ve alındığını belirtmesi karşısında ; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması nedeniyle; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,