KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/993 E., 2018/1925 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, 1-Sanık ... hakkında veilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Katılan ... ile sanık ...’ın, sanık ...’a ait ...
Köyündeki araziye ortak kavak diktikleri; sonrasında sanık ...'in, ev alabilmek için, üzerine kavak diktikleri araziyi satmak istediğini, katılan ... ile arazi satışı konusunda anlaşmaları sonrasında; katılanın sanık ...’a değişik ödeme tarihleri taşıyan, lehdarı ... olan 30.08.2008 ödeme tarihli 9.500 TL bedelli, lehdarı ... olan 30.11.2008 ödeme tarihli 28.000 TL, yine lehdarı ... olan 30.12.2008 ödeme tarihli 30.000 TL bedelli 3 adet senet verdiğini, ancak, aradan geçen süre içinde senetleri almasına rağmen sanık ...'in,
arazinin devrini sağlamadığı ve iade edilmesi gereken bedelsiz senetlerin diğer sanık ... tarafından ciro edilip sanıklar tarafından icra yolu ile tahsil edilmeye çalışıldığının iddia edildiği olayda;sanıklar savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanık ...'ın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA;
2-Sanık ... hakkında kuruluan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, hükümden sonra 17/10/2016 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla Mernis'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/993, K. 2018/1925, 21 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama