Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1134 K.2016/4882

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde hakkında verilen beraat kararı kesinleşen ... vasıtasıyla katılan ... ile tanıştığı, katılana araç temin edebileceğini söylediği, ... olayı duyan diğer katılanlar ... ve ...'in de ... ile ... giderek birlikte sanık ile görüştükleri, sanığın kendilerine ucuz araç bulacağını söyleyerek ikna ettiği katılan ...'dan 7.500 TL, katılan ...'ten 6.500 TL para aldığı, sanığın yönlendirmesi ile katılan ...'ın kendisine ait aracı ...Noterliği'nin 31/08/2009 tarihli satış sözleşmesi ile sanığa devrettiği, sanığın araçları getirmeye gidiyorum diyerek ortadan kaybolduğu,

bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, Yerel Mahkeme'nin sanığın mahkumiyetine ilişkin 20/03/2012 gün 2012/102-261 sayılı kararının Dairemizin 22/12/2014 tarih 2014/26286-21658 sayılı kararı ile "...sanığın katılanlarla aynı yer ve zaman dilimi içinde görüşerek para alması şeklinde gelişen eyleminin TCK'nın 43/2 maddesinin 'birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi' nedeniyle teselsül eden tek eylem olduğu ve buna göre cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün

sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini" gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.