Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1165 K.2016/5332

2- TCK.nun 158/1-d, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyete ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın sahte sürücü belgesi ibraz ederek, otomobil kiralama işiyle iştigal eden katılan ile otomobil kiralama sözleşmesi imzalayıp, iki gün kullanmak üzere teslim aldığı otomobili ... ilinde karıştığı bir hırsızlık olayında kullandığı,kiralık otomobilin muhafaza altına alınıp ruhsat sahibine iade edildiği bu suretle özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden.

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceği hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak,yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her iki suç yönünden; bozma kararı öncesi ... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 06/02/2009 tarihli ilk hükümde, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 157/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'ın 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeksizin, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, belirtilen şekilde hüküm kurulduktan sonra, sonuç cezaların, bozma öncesi miktarlara indirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca,