KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2016/1181 E., 2016/5424 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 152/1-a, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Nitelikli mala zarar verme suçundan, sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin, 04.07.2012 tarih 2012/4076 E. 2012/40706 K. sayılı bozma ilamının, hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...'e sirayeti gerektiğinden tebliğnamede ki düşünceye iştirak edilmemiştir.
6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanunun 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, buna göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 2 ve 152/1-a maddelerine göre, kamu malına zarar verme suçunda; asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu,
değişiklikten önce ise, aynı Kanun'a göre, suçun cezasının üst sınırının 6 yıl olması nedeniyle, asli zamanaşımı süresinin 15 yıl , olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, suç tarihinde ise, 765 sayılı TCK'nın 516/3, 102/3, 104/2 maddelerine göre kamu malına zarar verme suçunda asli zamanaşımı süresinin 15 yıl , olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu,
5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesine göre, sanıkların lehine olan 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, son maddesi gereğince, 27.02.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 2 ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle değişik 152/1-a, son maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2016/1181, K. 2016/5424, 26 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama