Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1433 K.2018/1062

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılana; eşarp ve yastık kılıflarını sattıklarını, topladıkları parayı Van ilinde meydana gelen depremden dolayı mağdur olanlara göndereceklerini söyleyerek, iletişim kurdukları, ardından su istemeleri üzerine katılanın sanıkları evine aldığı,

katılana eşi ve çocukları üzerinde uğursuzluk olduğunu, eşinin ve çocuklarının öleceğini, bu büyüyü kendilerinin bozabileceklerini beyan ederek soğan istedikleri, katılanın soğanı getirmesi üzerine sanıkların soğanı bir bezin içerisine koyarak ezdikleri ve içerisinden muska çıktığını, büyünün kısmen bozulduğunu, eşinin ölümden kurtulduğunu, ancak çocuklarının ölümden kurtulması için 27 ayrı parça altını okumaları gerektiğini söylemeleri üzerine katılanın komşularına giderek eksik olan 5 adet küçük altın, 2 adet altın yüzük ve bir çift küpeyi alarak kendi altınları ile birlikte toplam değeri 10.000 TL olan 27 parça altını sanıklara verdiği,

sanıkların altınları suya batırıp çıkarttıktan sonra bir bezin içerisine koyup çekyatın içerisine bıraktıkları, katılana çocuklarının çekyatta yatıp dinlendikten sonra büyünün bozulacağını söyleyerek evden ayrıldıkları, katılanın çekyatın içerisine konulan bezi incelediğinde altınların olmadığını tespit ettiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

sanıkların sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan “nitelikli hırsızlık” suçunu oluşturmayıp, aynı yasanın 158/1-a maddesinde tanımlanan “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümlerin tesisi,