KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2016/1583 E., 2018/5528 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Görevi kötüye kullanma suçundan, sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'un İl Sağlık Müdürlüğü'nde İdari ve Mali Şube Müdürü olarak çalıştığı dönemde doğrudan kendisine bağlı olarak çalışmakta olan hizmet araçlarının sevk ve idaresini her türlü suistimale açık bir yapı içerisinde sürdürdüğü, "birim yetkilisi" sıfatıyla imzaladığı yurtiçi-yurtdışı geçici görev yolluğu bildirimleri üzerinde gerekli denetim ve inceleme görevini yapmadığı, yurtiçi-yurtdışı geçici görev yolluğu bildirimlerinde hafta sonları hariç hemen hemen hergün görev yolluk bildiriminde bulunulduğu, genellikle 2/3 veya 1/3 harcırah tahakkuk ettirildiği ve bu şekilde kamunun zararına sebep olduğu,
sanık ...' In İl Sağlık Müdürlüğü' nde başşoför, diğer sanıklar ..., ...., ... ile ...'ın aynı kurumda şoför olarak görev yaptıkları 2006-2007 ve 2008 yılları içerisinde haksız olarak yurtiçi-yurtdışı geçici görev yolluğu bildirimlerinde bulunmaları nedeniyle kamunun zararına sebep oldukları, bu şekilde üzerilerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılama; sonucunda atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat hükümleri verildiği,
temyiz incelemesi için dosyanın gönderildiği Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 14.03.2016 tarih ve 2015/6489 E. 2016/2317 K. sayılı kararı ile iddianamede anlatılan eylemin 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e maddesinde yazılı kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu tavsif ettiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi sonucu dosya Dairemize gönderilmiş ise de; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı itibariyle, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; netice itibariyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2016/1583, K. 2018/5528, 12 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama