Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1870 K.2016/6480

Mala zarar verme suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, tapuda bir kısmı hazine adına tescil edilmiş, bir bölümü de dere yatağı olarak tescil dışı bırakılmış arazi üzerindeki hazineye ait olan arazi üzerindeki dikili ağaçları kestiğinin iddia olunduğu olayda; sökülüp götürülebilecek nitelikteki kavak ve söğüt ağaçlarının menkul hükmünde olması nedeniyle ağaçları diken ve yetiştiren kişiye ait olacaklarından hareketle;

sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, kesmiş olduğu söğüt ve kavak ağaçlarının 1972 yılından beri oturmuş olduğu arazide bulunan ve kendisinin büyüterek bakımını yaptığı ağaçlar olduğunu, bu nedenle de kesmeye hakkının bulunduğunu, kullanmış olduğu arazinin vergilerini ödediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile bozma sonrasında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarında, söğüt ve kavak ağaçlarının kesildiği yerin sanığa ait olduğunu, ağaçları kimin diktiğini bilmediklerini,

1970-1980 yıllarından beri söğüt ve kavak ağaçlarının yetiştirilmesi ve bakımıyla sanığın ilgilendiği belirtmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, suç işleme kastıyla hareket ettiği tespit edilemeyen sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.