Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/2908 K.2018/9196

Resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın internet aracılığıyla satılığa çıkardığı aracına sanıkların talip oldukları ve katılanla anlaştıkları, sonrasında sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'un Yüksekova ilçesine giderek aracın satışını Selçuk adına noterde gerçekleştirdikleri, karşılığında 13.000 TL peşin ve suça konu sahteliği sonradan tespit edilen 16.000 TL bedelli çeki katılana verdikleri, çekin vadesi yaklaştığında katılanı arayıp çeki bankaya götürmemesi hususunda ikna etmeye çalıştıkları ve çekin sahte olduğunu anlayan katılanı çekin bedelini ödeyecekleri yönünde oyaladıkları, ancak ödemedikleri,

bu suretle sanıkların birlikte sahte olarak tanzim ettikleri çeki yaptıkları araç alımı karşılığında katılana vermek suretiyle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; sanıklar savunması, mağdur beyanları, uzmanlık raporu, banka yazısı, araç satış sözleşmesi, telefon görüşme tutanakları ile dosya kapsamından sanıkların üzerilerine atılı suçları işlediklerine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, katılanın ilan verdiği araçla ilgili sanık ...'ın telefonla pazarlık yaptığı ve araç satışında verilen suça konu sahte çekin keşide tarihinin yaklaşması üzerine sanık ...'ın çeki bankaya ibraz etmemesi konusunda katılanı aradığı,

bundan dolayı atılı suçlara iştirak ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son. maddesi gereğince elde edilen haksız menfaatin iki katından olamayacağı gözetilmeyerek eksik adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.