Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/3298 K.2018/7617

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yanında bulunan kimliği meçhul şüpheli ile birlikte katılanın evine gelerek, kermesten geldiklerini, evinde muska var nazar olduğunu, evde bulunan altın ve paraların kocası ve oğlunun kefen parası olacağını, bu muska ve nazarın çözülmesi için altınları getirmesi gerektiğini söyledikleri, sanığın katılanın getirdiği 44 gram ağırlığında iki adet bilezik ile 2.100 TL parayı alarak bir tülbente bağlayıp kocasına ait pantolona koyduğu, daha sonra beraber yürüyelim diyerek evden ayrıldıkları, katılanın eve döndüğünde bilezik ve paranın paranın olmadığını anladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

eylemin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,