Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/4060 K.2018/6956

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, mağdura ait pastanede müdür olarak çalıştığı sırada, kendisine verilen yetki kapsamında verdiği malzeme karşılığında fatura düzenleyip bunları tahsil ettiği, ancak, 05.03.2011, 31.03.2011, 05.04.2011, 21.03.2011, 23.03.2011, 05.04.2011 tarihli faturaları sahte olarak düzenledikten sonra müşterilere vererek bedellerini tahsil etmesine rağmen, aldığı paraları mağdura vermeyerek uhdesine geçirdiği anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK’nın 168/2. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında hapis cezasına ilişkin “7 ay” ibaresinin yazılmayarak unutulmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olması ve hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle ceza tayin edilmesinin sonuç ceza miktarını değiştirmemesi nedeniyle belirtilen hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesi sırasında taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamalara neden olunması,