Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/4560 K.2016/9598

Bedelsiz senedi kullanma suçundan.... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2012 tarih ve 2009/195-2012/512 sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına müdafisi tarafından yapılan itiraz nedeniyle anılan kararın kaldırılması üzerine yeniden esasa kaydedilip, duruşma açılması üzerine, atılı suçtan verilen sanığın mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı yerel mahkemede görülüp sonuçlandırılan 2009/195 sayılı dosyanın sanığı olan ....’in babası olan katılan ...’a verilmesi için tanık .... tarafından kendisine emanet edilen imzalı boş senedi, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği sanık ...’e vererek, miktar kısmına 100.000 USD Doları yazmak suretiyle icra takibine koyduklarının iddia edildiği davada;

Dairemizin 2014/4101-2016/9599 sayılı dosyası ile irtibatlı olduğu anlaşılan olayda; suça konu senedin ...’in eline geçtiği sırada imzalı olmasına rağmen miktar kısmının boş olması nedeniyle bedelsiz senedi kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak adı geçen kişinin herhangi bir ticari ilişkiye dayanmayarak babasına vermesi gereken senedi iade etmemesi nedeniyle hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğundan bunu sanık ... ile birlikte icra takibine koyduğunun iddia edilmesi karşısında;

ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde açığa imza sahibi tarafından kendisine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip sahibinin rızası dışında zilyet olarak icra takibine koyması nedeniyle, sanığa yüklenen suçun ve iştirak ilişkisinin sübutu halinde,

5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde yer alan dolandırıcılık ve aynı kanunun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesinde gösterilen sahtecilik suçlarının oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,