Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/11097 K.2019/7213

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirket ile 29/08/2006 ve 23/02/2007 tarihlerinde finansal kiralama sözleşmeleri akdederek, bu sözleşmeler gereği, katılan şirketin, kiracı sanığa sözleşmede belirtilen malları teslim ettiği, sözleşme gereği ödenmesi gereken kira borçları vadesinde ödenmeyince kendisine 19/07/2010 tarihli ihtarname gönderildiği ve 60 gün içinde borçların ödenmesi ihtar edildiği, borçların ödenmemesi üzerine de tekrar 01/03/2011 tarihli ihtarnamenin gönderilerek malların 5 gün içinde iadesinin ihtar edildiği ve ihtarnamenin 04/03/2011 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın sürelerin sonunda ihtarnameye konu borçlarını ödemediği gibi finansal kiralamaya konu malları da iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ;

Sanığın, suça konu malları ihtarnamenin tebliğ edilmesine rağmen süresi içerisinde katılan şirkete iade etmediği, buna göre, sanığın ihtarname tebliğ edildikten sonra geçen süreye rağmen kiralanan malların tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındığı, bu suretle TCK'nun 155/1 maddesinde yazılı ve 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan basit güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de; suç tarihinin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 04/03/2011 tarihinden itibaren ihtarnamede belirtilen 5 günlük sürenin bitim tarihi olan 10/03/2011 tarihi olmasına rağmen, hükümde 2006 yılı olarak yazılması suretiyle hataya düşülmesi,