Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/11103 K.2019/7999

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm; O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette pazarlama, güzellik uzmanı ve tanıtım görevlisi olarak 02/01/2009-04/05/2009 tarihleri arasında çalışan sanığın, çalıştığı dönem içerisinde iş yerine gelen müşterilerle yaptığı sözleşmeler karşılığında tahsil ettiği paraları muhasebe bölümüne vermeyerek uhdesine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia olunan olayda;

1-O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 25/12/2013 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 06/02/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek müşterilerle yaptığı sözleşmeleri ve tahsil ettiği paraları şirket muhasebesine intikal ettirdiğini savunması karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından, şirkete ait muhasebe ve bilgisayar kayıtları üzerinde alanında uzman bilirkişiler marifeti ile inceleme yaptırılarak sanığın savunmasının denetlenip şikayete konu müşterilerden tahsil edilen paraların ve bu kişilerle yapılan sözleşmelerin şirket kayıtlarında ve hesaplarında gözüküp gözükmediğinin, varsa kayıt tarihlerinin tespitinden sonra oluşacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

1-TCK'nun 52. Maddesinin uygulanması sırasında,hapis cezasının tekrarı ile daha önceki fıkralarda doğru olarak belirlenen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının, sehven 1 yıl 5 ay olarak yazılması,

2-28/04/2011 günlü celse de, tanıklar ... , ... ve ...'ın 5271 sayılı CMK'nun 52/1 maddesi hükmüne aykırı olarak ayrı ayrı dinlenmemeleri, tanıklar ... ve ...'ın, 5271 sayılı CMK'nun 45. Maddesi kapsamında engel hallerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, aynı yasanın 53. Maddesi gereğince yasal ihtarlar yapılmadan ve yine aynı yasanın 55. Maddesi gereğince usulüne uygun şekilde yeminleri yaptırılmadan dinlenmeleri,

3-Sunulan sözleşmelere göre, karar başlığında suç tarihinin 01/05/2009 yerine 02/01/2009 olarak gösterilmesi,