Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/11163 K.2020/462

a-) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nun 158/1-f,son, 62/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet b-) Resmi belgede sahtecilik suçundan,TCK'nun 204/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ile ...'un mahkumiyetlerine ilişkin hükümler müşteki vekili, sanık ... ile sanık ... ve müdafisi tarafından; sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in yokluğunda tefhim kılınan hükmün, 09/10/2013 tarihli sorgusunda bildirdiği adres yerine başkaca bir adrese tebliğe çıkartıldığı, bila tebliğ iadesi üzerine aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirildiği görülmüş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması,

bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, bilinen adresine çıkartılan tebligatın iadesi üzerine, daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı,

aynı yasanın 32/2 maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek, sanığın 10/04/2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, olay tarihinde aynı eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek, internette sahibinden.com isimli sitede araba satış ilanı veren, katılan ... ile irtibata geçtikleri, yapılan telefon görüşmesinde suça konu aracın, 18.500 TL'si peşin, geri kalan 24.500 TL'si çekle ödemek üzere anlaşma varıldığı, sanıkların satışa konu araç bedelini ödeyip, aracı teslim almak için ... il merkezinden Bursa il merkezine geldikleri, katılan ... ile buluşma yerine yaklaştıkları sırada, sanık ...'in araçtan inip diğer sanıktan ayrıldığı,

sanık ...'in ise katılan ile buluşma yerine gidip araç bedeli olan 18.500 TL peşin parayı ve suça konu tümden sahte oluşturulmuş Türkiye İşbankası Ostim Ticari/Ankara şubesine ait 24.500 TL bedelli, 19.10.2012 keşide tarihli sahte çeki ciro ederek katılana verdiği, daha sonra katılan ile birlikte Bursa 13. Noterliğine giderek aracın devrini üzerine alarak aracı teslim aldığı, akabinde kendisini beklemekte olan sanık ...'in yanına giderek birlikte ... il merkezine döndükleri, döndükten kısa bir süre sonra bahse konu aracı satıp devrini yaptıkları, katılan tarafından suça konu çekin tahsil için bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı,

bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Müşteki İş Bankası A.Ş. vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle katılma hakkı bulunmayan T.İş Bankası A.Ş'nin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanık ...'in ikrar içeren savunması, sanık ...'in suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.