Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/11427 K.2019/8575

Sanıklar ... ve ... hakkında,dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 157/1, 52/2-4, 63 ve 53. maddeleri uyarınca, ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...’nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar ... ve ... tarafından; suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine ilişkin hükümler ise, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın, katılanın sahibi olduğu kuyumcu dükkanını telefonla arayıp kendisini ....

Kuyumculuk çalışanı Umut ismiyle tanıtarak telefonu cevaplayan işyeri çalışanına kendi işyerlerine gelen yabancı turistlere göstermek üzere numune altın istediğini söylediği, katılanın da söz konusu işyerini tanıdığı ve bu işyerinin seçkin bir firma olduğunu düşünerek sanığın isteğini kabul ettikleri, aradan yaklaşık bir saat geçtikten sonra, kendisini Umut adıyla tanıtan sanık ...’nın, tekrar işyerini arayarak kendisinin numuneleri almaya gelemeyeceğini, ancak işyerinde çalışan .... isimli kişiyi göndereceğini, bu şahsın kimliğini ibraz edeceğini ve numunelerin göndereceği bu kişiye teslim edilmesini söylemesi üzerine,

aynı gün sanık ...’in, katılana ait kuyumcu dükkanına giderek kimliğini gösterdikten sonra, işyeri çalışanından 50.000 TL değerinde ve 750 gram ağırlında olan 14 ayar bayan küpelerini poşet içerisinde teslim alıp işyerinden ayrıldığı, akabinde sanık ...’nın, diğer sanık ....’ten aldığı suça konu altınları altın eritme ocağına götürdüğü, burada söz konusu altınları eritmek suretiyle takoz haline getirtip, altın ayar evinde analiz yaptırması üzerine, altınların ....

Kuyumculuk isimli işyerinde tezgahtar olarak çalışan sanık ... tarafından 360 gram has altına çevrilmesini sağladığı, ardından aynı gün altınları paraya çevirmek amacıyla ....

Döviz isimli işyerine gittiği, söz konusu işyerinde satış görevlisi olarak çalışan sanık ...’in ise herhangi bir belge ibrazı talep etmeden ve altınların nereden temin edildiğini sormadan söz konusu altınları 37.619,80 TL tutarında paraya çevirip bedelini sanık ...’ya verdiği, bu suretle sanıklar .... ve ....’nın dolandırıcılık suçunu; sanıklar .... ve ....’ın ise, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin katılan vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kıymetli maden alım belgesi, İstanbul Kuyumcular Odası’nın 25/01/2012 tarihli yazısı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, suça konu altınları suç eşyası olduğunu bilerek aldıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Beraat hükümlerinde kabul edilen gerekçeye göre dayanak madde olan CMK 223/2-e maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 1.bendine “CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince..” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar ... ve ... tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,