KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/11883 E., 2020/913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- 1- TCK'nun 158/1-f, 62/1, 53, 52, 158/son maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
2-TCK'nun 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ile temyiz dışı sanığın... köyünde zeytinyağı fabrikası bulunan katılan ...'in yanına giderek 80 ton pirina karşılığında 21.000 TL bedelle anlaşma yaptıkları ve tamamen sahte olarak oluşturulmuş 21.000 TL bedelli sahte çeki verdikleri, bu şekilde atılı suçların işlendiği iddia olunan somut olayda;
Sanık savunması, katılan beyanı ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nun 158/1-f-son maddesi gereğince uygulama yapılırken, belirlenen temel gün adli para cezasının temin edilen menfaatin iki katından az olmayacak şekilde gün adli para cezasına yükseltilmesi, artırım ve indirimlerin gün adli para cezası üzerinden hesaplanmasından sonra, TCK'nun 52/2 maddesi gereğince belirlenen bir günün Türk Lirası karşılığı ile sonuç gün adli para cezasının çarpımı sonucu bulunacak miktarın adli para cezası olarak belirlenmesi yerine, hükmolunan 20.000 TL adli para cezasının TCK'nun 158/son maddesi gereğince doğrudan 42.000 TL'ye yükseltilmek suretiyle, 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesine göre, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilecek gün miktarının tespitinde tereddüte neden olunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/11883, K. 2020/913, 23 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama