Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13742 K.2019/9067

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın .... Taah. Ltd. Şti.’nin yetkilisi ve sahibi olduğu, katılan şirket ile 25/08/2008 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi akdederek, bu sözleşme gereği, katılan şirketin, kiracı sanığa sözleşmede belirtilen malları teslim ettiği, sözleşme gereği ödenmesi gereken kira borçları vadesinde ödenmeyince kendisine 04/05/2009 tarihli ihtarname gönderildiği, ihtarnamenin 06/05/2009 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre, birikmiş tüm borçların temerrüt faiziyle birlikte ödenmesi ve kiralanan malın belirtilen süre içinde katılan şirkete teslim edilmesinin istendiği, ancak sanığın sürenin sonunda ihtarnameye konu borçlarını ödemediği gibi finansal kiralamaya konu malları da iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanığın suça konu malları ihtarnamenin tebliğine rağmen süresi içerisinde katılan şirkete iade etmediği, ihtarname tebliğ edildikten sonra da, geçen süreye rağmen kiralanan malların tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındığı ve bu surette üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesine göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2-Dosyada mevcut finansal kiralama sözleşmesi, noter ihtarnamesi ile finansal kiralama sözleşmesine konu malların teslimine ilişkin ve ihtarnamenin tebliğine ilişkin belgelerin, katılan vekilinin şikayet dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilen onaysız fotokopi oldukları anlaşılmakla, şikayet dilekçesine ekli, delil niteliğindeki tüm belgelerin, aslının yada onaylı örneklerinin getirtilmesi suretiyle eksikliğin giderilmesine,

3-Suç tarihinin, ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 06/05/2009 tarihinden itibaren ihtarnamede belirtilen 60 ve 3 günlük sürelerin bitim tarihi olan 10/07/2009 tarihi olmasına rağmen, hükümde 14/02/2012 olarak yazılması suretiyle hataya düşülmesi,