Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13750 K.2019/8307

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılan şirkette sekreter olarak çalıştığı, aynı zamanda tahsilat ile ilgilendiği, çalıştığı dönem içerisinde şirket adına tahsil edilen paraları katılan şirkete teslim etmeyerek, uhdesinde tuttuğu ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında; katılan şirkette asgari ücretten fazla maaşının olmasına rağmen, daha az miktarının resmiyete yansıtıldığını, aradaki farkın şahsi hesabına yatırıldığı yada yapılan tahsilatlardan katılanın onayıyla kendisine ödendiğini, 16.962,91 TL'nin zimmetinde olduğuna dair 10.09.2012 tarihli tutanak ile istifa dilekçesinin kendisinden zorla alındığını, kıdem tazminatı alacağının fazla olması nedeniyle hakkında şikayetçi olunduğunu belirtmesi, sanığın katılan şirkette sekreter olarak çalışıp, para tahsil etme yetkisinin bulunup bulunmadığının araştırılamamış olması,

sanığa isnat olunan şirket müşterilerinden makbuz karşılığında aldığı paraları şirket kayıtlarına yansıtmayıp, uhdesinde kaldığı iddiası ile ilgili, şirket müşterilerinin beyanlarının alınmamış olması, 09.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda, katılan şirketin müşterileri ile yapmış olduğu mutabakat neticesinde, 17.093,71 TL fark olduğu,

sanığın müşterilerden makbuz karşılığı tahsil ettiği miktarın 16.962,91 TL olduğu ve bu miktarın sanığın uhdesinde bulunduğu yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesine rağmen, incelemenin suç dönemine ilişkin şirket gelir ve gider defter kayıtları, banka hesapları, sanığın yaptığı işlemler ve katılan şirket müşterilerine verdiği iddia olunan makbuzlarla karşılaştırma yapılmaksızın düzenlendiğinin anlaşılması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla, 10.09.2012 tarihli tutanak ve bilirkişi raporunda ismi geçen ve katılan şirketin müşteri oldukları öne sürülen şirket yetkilileri ve kişilerin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek, tanık sıfatıyla duruşmalara çağrılmaları, sanığa herhangi bir ödeme yapıp yapmadıkları, yapmaları halinde bu ödemelerin ne zaman ve ne miktarda olduğunun sorulması, varsa ödeme karşılığı alınan makbuz ve sair belgeleri ibraz etmelerinin sağlanması, gerektiği takdirde teşhis yaptırılması,

katılan şirkete ait gelir ve gider defter kayıtları, banka hesapları ve ilgili diğer dökümlerin dosyaya celbi sağlanarak, suç dönemine ilişkin tüm şirket gelir ve gider defter kayıtları, banka hesapları ve ilgili diğer dökümlerin sanığın yaptığı işlemler ve makbuzlarla birlikte incelenmesiyle bu döneme ilişkin sanığın uhdesinde şirket parası olup olmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususunda Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu alınması, sanığın katılan şirket ile yaptığı iş sözleşmesi getirtilip, sözleşmedeki iş tanımının belirlenmesi,

tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sanığın para tahsil etme yetkisinin bulunmaması halinde; eylemin TCK’nın 155/1. maddesinde yer alan ve 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı, ayrıca sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin edip etmediği, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma alanının bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılarak,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmünün tesisi,