Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13980 K.2020/2883

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın internetten iş ilanlarını takip ederken...adına evde kına paketleme işi verileceğini görmesi üzerine ilanda yer alan telefonu aradığında özelden mesaj atmasını istedikleri, iş karşılığında kendisine 900 TL maaş ödeneceğini ancak öncelikle hesaba 150 TL yatırması gerektiğini söyledikleri, katılanın sanığın verdiği IBAN numarasına ATM üzerinden 150 TL yatırdığı, daha sonra aradığında telefonun kapalı olması nedeniyle sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407 E. 2013/140 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerini araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu açıktan hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.