Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/15429 K.2019/9266

Sanık ...’in hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Müştekinin, 10/05//2012 tarihli duruşmada alınan beyanında, “sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini” beyan etmesine rağmen, mahkemece davaya katılma talebi hususunda olumlu yada olumsuz herhangi bir karar da verilmediği anlaşılmış olup, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık ...’in katılan ...’a ait fırında işçi olarak çalıştığı, suç tarihinde katılan ...’in sanık...’e tümletmesi için 1500 TL bozuk para verdiği, akşam saatlerinde ise sanığın söz konusu parayı kaybettiğini söylediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde katılandan tümletmek amacıyla aldığı parayı arabanın koltuğunun altına koyduğunu beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasındaki savunmasında olay tarihinde işe gitmediğini, katılan ...’in yeğeni ...’ın kendisini arayarak “arabayla para göndereceğim onları tümlet” dediğini, olay tarihinde iş yerine ait arabayı getiren ve ilk defa gördüğü şoförün kendisine para teslim etmediği gibi araçta da herhangi bir para görmediğini beyan ettiği husus göz önüne alındığında, ifadelerinin arasındaki çelişkinin sanığa sorularak, katılan ...’in yeğeni ...’ın tanık sıfatıyla ifadesinin alınması,

aynı zamanda sanığın katılana ait fırındaki görev tanımında olay tarihinde kendisine tevdi edildiği gibi bir görevinin bulunup bulunmadığının tespitiyle toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,