Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/17107 K.2020/5429

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kardeşi olan katılana ait hesabın bulunduğu banka şubesine katılan adına sahte olarak düzenlediği eft talimatını fax olarak göndermek suretiyle katılana ait banka hesabından kendi kredi kartı hesabına 1.508 TL’nin gönderilmesini sağlayarak haksız menfaat elde ettiği, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, banka soruşturma raporu, banka hesap hareketleri, 15/12/2006 tarihli eft talimatı, ilgili bankalardan gelen cevabi yazılar ve ekleri, zararın giderildiğine dair banka dekontu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suçtan elde ettiği menfaat miktarının, 1.508 TL tutarında olduğu, dolayısıyla temel adli para cezasının da bu miktara uygun şekilde “151 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “160 gün” olarak belirlenip, TCK’nın 167/2 ve 168/2. maddeleri uyarınca indirim yapıldıktan sonra, 40 gün karşılığı günlüğü 20 TL’den hesaplanması sonucu 800 TL olarak belirlenen sonuç adli para cezasının, elde edilen menfaat miktarının iki katı olan 3.016 TL’ye yükseltmek suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep hükümlerinin uygulandığı sırada TCK’nın 167/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “160 gün”, “80 gün”,