Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2025 K.2017/23118

2-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine,

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, tanık ... aracılığıyla katılandan aldığı ayakkabı malzemeleri karşılığında katılana sahte çek verdiği ve atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın olaya konu çeki kimden aldığını gösterememesi, belge - fatura ibraz edememesi, bilirkişi raporu, tanık ve katılan beyanları, mahkeme gözlemi, çek fotokopisi, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçları işlediği sabit olup mahkumiyete ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Yasanın 95/2.maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza, ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkumiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK'nın 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında,

henüz uyarlama yargılaması yapılmamış hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkındaki lehe yasanın belirlendiği anlaşılmayan önceki kesinleşmiş erteli cezasının 765 sayılı Yasanın 95/2.maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili kısmından ''Sanığın adli sicil kaydına göre Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2004 tarihinde kesinleşen, 16/09/2004 tarih,

2001/199 esas ve 2004/258 karar sayılı kararı ile sahte para tedavüle sürmek suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 59.318.000 TL ağır para cezasına mahkum edildiği, ancak cezalarının 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelendiği,

deneme süresi içerisinde mahkememizdeki yargılamaya konu suçu işlediği anlaşıldığından 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesi gereğince ertelemeye konu cezalarının AYNEN İNFAZINA '' ibarelerinin çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydına göre Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2004 tarihinde kesinleşen, 16/09/2004 tarih, 2001/199 esas ve 2004/258 karar sayılı kararı ile sahte para tedavüle sürmek suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 59.318.000 TL ağır para cezasına mahkum edildiği, ancak cezalarının 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelendiği,