Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2213 K.2017/22049

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yetkili sigorta acentesi olduğu, katılan adına birçok sigorta poliçesini düzenlediği, poliçe bedellerini önceleri kredi kartı ile ödeyen katılanın daha sonra düzensiz tahsilat yapılması nedeniyle kartını iptal ettirerek nakit ve çek olarak ödeme yapmaya başladığı, bu şekilde sanığın tahsil ettiği poliçe bedellerini sigorta şirketine ödemeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sanığın sigorta poliçe bedeli için katılandan tahsil ettiği paraları uhdesinde tutmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,