Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2343 K.2019/486

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık suçundan; temyiz dışı sanık ...’ın ise nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik, şikayetçi vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine, Siirt Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12/04/2013 tarihli ek kararı ile şikayetçinin katılan sıfatı bulunmadığından bahisle temyiz etme hakkının bulunmaması sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın şikayetçi yahut vekili tarafından temyiz edilmeden kesinleştiği, buna göre, temyiz isteminin sadece sanık ...’a ilişkin olarak resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapıldığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme hükmündeki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

06/03/2013 tarihli hükümde, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 204/1 maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 11/09/2014 olduğu anlaşılmakla,