KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/24771 E., 2019/11829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, tehdit
- Hüküm
- 1)TCK' nun 125/2-1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
2)TCK' nun 155/2, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet 3)TCK' nun 106/1-1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hakaret, tehdit ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
1)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2)Sanık hakkında tehdit ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen tehdit suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince ve sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/24771, K. 2019/11829, 14 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama