KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/26707 E., 2020/10558 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitellikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-g,62,52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık ile müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın, suç tarihi itibari ile “....Ltd Şti.'nin” ortağı ve yetkilisi olduğu, olay tarihinde elinde mevcut 30.000.TL bedelli çeki kırdırmak amacıyla internet üzerinden araştırma yaparken “Has Factoring” isimli bir şirkete ulaştığı, internet sitesinde yer alan temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ... adına kayıtlı sabit telefon numarasını aradığı, şirket yetkilisi olduğunu beyan eden meçhul şahıs ile telefonda görüştüğü, 4.300.TL bedel karşılığında anlaşmaya varıldığı,
meçhul şahsın 4.300.TL parayı sanık ...'nun Akbank .... şubesindeki hesabına gönderilmesini talep etmesi üzerine katılanın talep edilen parayı belirtilen banka hesabına gönderdiği, paranın sanık tarafından çekilmesine rağmen katılana verilmesi gereken paranın ödenmediği, bu surette sanığın basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,
Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, banka kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçu sabit olmakla, sanık hakkında verilen mahkumiyete yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek, basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması, ayrıca adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/26707, K. 2020/10558, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama