Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/28409 K.2020/12841

2- TCK'nın 206/1, 62, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların çiftçi kütüğündeki kayıtlarına istinaden gerçeği yansıtmayan tapu kayıtları ile birlikte Kumluca Ziraat odasından aldıkları çiftçilik belgesi ile katılan bankaya kredi başvurusunda bulunarak kredi aldıkları bu suretle sanıkların atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 TL' ye, 6217 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden itibaren de sadece doğrudan verilen adli para cezalarında temyiz kesinlik sınırının 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması nedeniyle sanıklar hakkında doğrudan hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan 1.500,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından; söz konusu tapu kayıtlarının sanıklara ait olup olmadığı hususu, banka yetkililerince basit bir denetim sonucunda tespit edilmesi mümkün olduğundan ve sanıkların bu durumun denetlenmesi imkanını ortadan kaldıran hile boyutuna ulaşan bir davranışı bulunmadığı bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.