Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/28490 K.2021/169

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, hasta olan torununu çocuk hastanesine götüren katılanın yanına yaklaşıp sohbet ederek güven sağladığı, torununun hastane evraklarına bakarak farklı ilaçlar gerektiğini, bunları temin etmekte yardımcı olabileceğini ifade ederek katılanı eczaneye birlikte gitmeye ikna ettiği, daha sonra ilaçların temini için hastaneye yatıracağını söyleyerek 120,00 TL parasını alıp ortadan kaybolduğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

TCK'nın 158/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için sanığın, mağdurun "içinde bulunduğu tehlikeli veya zor şartlardan" yararlanmak suretiyle haksız bir yarar elde etmesinin gerekeceği; somut olayda ise katılanın torununun hasta olması durumunun tek başına zor şart olarak kabul edilemeyeceği, kaldı ki hastanede doktor kontrolünde teşhis ve tedavi sürecine başlanmış olması da nazara alındığında, katılanın içinde bulunduğu durumun gerçek ve yakın anlamda "tehlikeli veya zor şartlar" kapsamında kabul edilebilecek nitelikte olmadığı,

sanığın eyleminin TCK'nın 157. maddesinde tanımlanan ve hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki dolandırıcılığın basit haline uyduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,