Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/28835 K.2019/5869

TCK’nın 207/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan ...’ın iş yerine giderek satın almış olduğu beyaz eşyalar karşılığında keşide tarihi bulunmayan suça konu 4.150 TL bedelli çeki verdiği, daha sonra yapılan araştırmada çekin sahte olduğunun tespit edildiği bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/07/2014 tarih ve 2013/15-782 Esas ve 2014/355 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, yasal unsurları eksik ya da tümden sahte oluşturulmuş bir çek kullanılarak işlenen dolandırıcılık suçlarında da, bankanın bir maddi varlığı veya böyle bir maddi varlığın bulunduğu algısı hile olarak kullanılmakta olduğundan, dolandırıcılık suçunun sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,