Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29065 K.2020/10115

Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine dair hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu kanun değişikliği ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen bölümde, “Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açılan belgedeki nitelenen suç esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu hırsızlık suçunun cezası 6545 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinde beş yıldan on yıla kadar; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 158/1-f maddesi uyarınca üç yıldan on yıla kadar hapis cezasından ibaret ve tebliğname tarihinin de 15.06.2017 olduğu gözetildiğinde;