Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29471 K.2020/12794

Nitelikli dolandırıcılık ve tehdit suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılanlardan ...’in hastalığını iyileştireceklerini, tedavi edeceklerini, evindeki eşyaların kötü enerji yaydığını söyleyerek ikna edip evindeki eşyalarını götürdükleri, ayrıca katılan ...’in kız olan katılan ...’ün kısmetinin kapalı olduğunu, kısmetini açacaklarını söyleyerek katılanlardan para aldıkları, daha sonra katılanlara büyü yapacaklarını, katılanları hasta edeceklerini, öldüreceklerini söylerek tehdit ettikleri, bu şekilde katılanlardan toplam 75.000 TL para aldıkları, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması,

katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter ,her türlü şüpheden uzak , kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların kendilerini aynı vekil ile aynı davada temsil ettirmeleri nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/10/1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmaması,