Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29741 K.2017/19398

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde evli oldukları, sanık ...'in cep telefonu üzerine işyerinin bulunduğu, sanık ...'in tutuklanarak cezaevine girmesi üzerine, sanık ...'un sanık ...'in talimatı ile işyerinde bulunan şikayetçi ...'nun tamir edilmesi için bıraktığı cep telefonunu satıp parasını kendilerine alarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğ edilememesi üzerine MERNİS adresine 22/04/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 08/05/2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ...'un temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın diğer sanığın talimatı ile şikayetçiye ait cep telefonunu satmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2.500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “125 TL“ adli para cezası ibarelerinin ve adli para cezası miktarı dikkate alındığında taksitlendirme yapılmasına yer olmadığına ibaresinin eklenmesi suretiyle;