Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/30215 K.2021/1033

2- Sanık ... hakkında; a) Resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması b) Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f-j-h, 62, 52/2, 158/1-son, 52/4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ..., ... ve ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından; sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan itiraz üzerine, Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/12/2014 tarih ve 2014/287 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve bu karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümleri ve sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak ve gerekçeli karar başlığında “22/12/2009 ve 25/04/2008” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, çekin katılan bankaya ibraz edildiği “23/01/2008” tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...’ın evli oldukları ve... Madeni Yağ Petrol Ürünleri Gıda San ve Tic. Ldt.

Şti. isimli şirketin ortakları ve yetkilisi oldukları, sanıklardan ...'nun adı geçen şirketin müdürü, sanık ...'ün ise aynı şirketin çalışanı olduğu, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle, katılan ...'in aracının arka camının kırılması suretiyle çalınan Türkiye Finans Katılım Bankası Sincan Şubesi'ne ait 4430309 seri nolu çeki bir şekilde ele geçirip, şirketin mali sıkıntılarını karşılamak amacıyla şirket kaşesi üzerine sanık ...’ın imzasını atmak suretiyle ciro edip, 30/07/2007 tarihinde katılan ...

AŞ Büsan Şubesi'nden almış oldukları 15.000 TL krediyle ilgili olarak, adı geçen banka şubesine takasa verip kullandıkları, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 23/01/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Katılan ...’nın 10/03/2010 tarihli yazı cevabında, suça konu çekin 23/01/2008 tarihinde şubelerine takasa verildiğini, ilgili çekin müşterinin borçlu cari hesap kredi hesabına verilmiş olup, 15.000 TL kredi kullandırıldığını belirtmiş olması ve bu kredi kullanımına ilişkin 30/04/2007 tarihli dekont ibraz edilmiş olması karşısında;

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8–69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu çekin önceden tahsis edilmiş bulunan bir kredi bakımından tahsil amacıyla mı, yoksa henüz tahsis edilmemiş bulunan bir krediyi temin maksatlı mı verildiğinin ilgili banka nezdinde araştırılması,

buna ilişkin belgeler ile ilgili kayıt asıllarının ya da onaylı suretlerinin getirtilip dosyaya eklenmesi, eğer kredi kullanımı sonrasında sahte çekin ibrazı söz konusu ise, önceden doğan borç ilişkisinin varlığının kabulü ile dolandırıcılık suçunun oluşmayacağının gözetilmesi,

ayrıca bankadan söz konusu kredi borcunu karşılayan başkaca kefalet, ipotek, teminat vs. verilip verilmediğinin ve verilmiş ise bu teminatların kredi borcunu karşılayıp karşılamadığının araştırılıp, sanığın suç kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, 120 gün üzerinden belirlenip 62. madde gereğince indirim yapılarak 100 gün 20 TL’den çevrildikten sonra haksız menfaat miktarının iki katına çıkarılması suretiyle fazla adli para cezası tayini,