Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/30419 K.2019/7789

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mükerrer davanın reddi hükmü katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında “04/09/2012” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin sanığın yönetici olarak görev yaptığı dönem olan "Haziran 2012" olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, Kayıüç apartmanının 18/01/2009-16/07/2012 tarihleri arasında yöneticiliğini yaptığı, sanığın kat maliklerinden topladığı aidatların apartmanın ortak giderlerini ödemek için kullanmadığı ve ilgili kurumlarca haciz işlemleri yapıldığı, istenilen defter ve belgeleri ibraz etmediği, bu suretle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda.

Mahkemece; sanık ve dava konusunun aynı olup müştekileri farklı olan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/160 Esas sayılı dava dosyası arasında fiili ve hukuki irtibatın bulunduğundan birleştirme kararı verilerek dosyanın Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli yazısı ile muvafakat verilmediği, müştekilerin ayrı olduğu,

olayda TCK 43. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı sebebiyle birleştirilen dava dosyasının mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın konusu aynı olan ve aynı apartmana ilişkin olarak üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden mahkemece mükerrer dava olması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.