Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/31027 K.2020/1119

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Mahkemenin sanık hakkında eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne ilişkin verdiği 28/08/2014 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip, katılanın son bildirdiği adres yerine mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve katılanın bu sebeple 26/08/2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu dikkate alınarak, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ......arasında yolcu otobüsü şoförü olarak görev yaptığı, 19/01/2014 günü katılanın,... ... ilçesinde, içerisinde beyanına göre mutfak malzemesi, yiyecek ve temizlik ürünlerinin bulunduğu 3 parçadan ibaret eşyasını, ... e götürüp burada yaşayan ailesine verilmek üzere ücreti mukabilinde sanığa teslim ettiği, ancak sanığın bu eşyaları katılanın ailesine ulaştırmadığı, daha sonra katılanın ... e gelerek eşyasını sorduğunda sanığın eşyalarının kaybolduğunu beyan ederek bu eşyaları katılana vermediği, bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması,

katılan ve tanıklar beyanı ile dosya kapsamından, sanığın katılandan eşyalarını aldığını ve sonradan eşyaların kaybolduğu kabul ettiği, bulma konusunda çaba gösterdiği, bulamayınca zararı karşılamak istediği, devir olgusunu inkar etmediği, ancak fiyat konusunda anlaşamadıklarından sanığın üzerine atılı eylemin hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.