KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2017/31544 E., 2021/4255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan ...'nun yetkilisi olduğu Asil Uluslararası Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti’de 15/11/2013 tarihinde şoför olarak çalışmaya başlayan sanığın, 16/11/2013 tarihinde Rusya'ya teslim edilmek üzere ... plaka sayılı tırı yüklü şekilde alarak yola çıktığı, Rusya’da yükünü boşalttıktan sonra yaptığı telefon görüşmesinde ücretini istediği, daha sonra aracı Odesa’da terk ederek yanında şirkete ait 50.000 Dolar teminatlı tır karnesi, Ukrayna yük alma belgesi, Yapı Kredi Bankası kredi kartı ile ortadan kaybolduğu, katılanın yaptığı araştırma sonucu tırı bularak başka bir şoförle geri getirdiği, yapılan incelemede tırdaki 400 litre mazotun da eksik olduğunun belirlendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;
Sanığın, kendisine teslim edilen tır ve dorsesini yükü ile götürüp boşalttığı, daha sonra yeniden yükleyerek gemiye binilecek yere kadar getirdiği, şirket ile yaptığı görüşmelerde karşısına yetkili biri çıkmadığından harcamalar konusunda net cevap alamadığı, aralarında bu yönden bir hukuki ihtilaf doğduğu, aracı şirkete de bilgi vererek belgeleri ile birlikte tır parkına yüklü ve sağlam bir şekilde teslim edip şirkete gerekli ihtarları yapan sanığın, üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/31544, K. 2021/4255, 7 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama