Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32095 K.2021/2894

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Lübnan uyruklu olan sanık ... ile sanık ...'nın karı-koca oldukları, olay tarihi öncesinde katılan ...'in yetkilisi olduğu "Rhodium Mağazacılık....A.Ş'ye" ait Akmerkez'de bulunan işyerinden Mayıs 2012 tarihinde kendilerini uluslararası ticaret ve pırlanta işi ile uğraşan varlıklı, geniş çevresi olan güvenilir iş adamı olarak tanıtarak güven telkin ettikleri, ve pahalı bir saat satın alarak gerçek bir alıcı imajı uyandırdıkları, daha sonra 2012 yılı Kasım ayı başlarında aynı işyerine gelerek Suudi Arabistan'dan gelecek misafirleri için Rolex marka 4 adet saat almak istediklerini,

saatlerin bedellerinin Suudi Arabistan'daki bankalarına talimat geçerek katılan şirketin Garanti Bankası Suadiye Şubesinde bulunan Euro hesabına yatırılacağını, ödemelere ait dekontları da e-posta yoluyla göndereceklerini mağaza müdürü tanık...'e söyleyip ikna ettikleri, saatleri şoförleri vasıtasıyla teslim aldıkları, daha sonra sanıkların mağaza çalışanı tanık...'a ait ".....[EPOSTA]" isimli mail adresine 05/11/2012 tarihli 90.100 Euro paranın Garanti Bankası hesabına yatırıldığına ilişkin Saudi Hollandi Bank başlıklı belgeyi gönderdikleri,

birkaç gün sonrada yeniden mağaza müdürü olan tanık...'i arayarak tekrar 2 adet saat daha satın almak istedikleri, tanık...'in önceki saatlere ilişkin ödemenin hesaba geçmediğini, hesaba geçmesi halinde bu saatleri verebileceğini söylemesi üzerine sanıkların ödemenin uluslararası yolla yapılması nedeniyle geçikmeler olabileceğini, paranın kesinlikle hesaba geçeceğini söyledikleri, saatleri yine şoförleri aracılığıyla aldırdıkları ve sipariş ettikleri 2 adet saat bedeli olarak 59.000.Euro'luk ödemeye dair 07/11/2012 tarihli Saudi Hollandi Bank başlıklı iletiyi yine tanık...'ın mail adresine gönderdikleri,

ancak sanıkların 4.500.TL farkı nakit ödeyeceklerini söylemelerine rağmen göndermedikleri gibi mail adresine gönderilen banka belgelerinin sahte olduklarının ve belirtilen paranın şirket hesabına geçmediğinin tespit edildiği, dolayısıyla sanıkların bu yolla en başından itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek yaklaşık 153.500.Euro haksız menfaat elde ettikleri, bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/07/2014 tarih ve 2014/15-108 E, 2014/358 K, 2014/15-110 E, 2014/359 K sayılı ve benzer kararlarında da açıklandığı üzere; banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken banka veya diğer kredi kurumunun mutad faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerinden yararlanılması ya da banka ve kredi kurumlarının mutad faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılması gerekmektedir.

Banka ve diğer kredi kurumlarının olağan faaliyet konuları 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 4. maddesinde sayılmış olup bunlara; mevduat kabul etmek, kredi vermek, çek ve diğer kambiyo senetlerinin iştirası (alım satımı), kredi kartları, banka kartları ve seyahat çekleri gibi ödeme vasıtalarının ihracı ve bunlarla ilgili faaliyetlerin yürütülmesi işlemlerini örnek göstermek mümkündür.

Banka ve diğer kredi kurumlarının maddi varlıkları ise; adı geçen kurumlara ait dekont, teminat mektubu, basılı evrak, kimlik belgesi, giriş kartı, banka cüzdanı, çek, kredi kartı gibi ilgili kurumda etkin işlevi bulunan maddi varlıklardır. Kullanılan maddi varlığın belge niteliğinde bulunması şart olmayıp belge niteliğinde olanların da özel belge niteliğinde olması ile resmi belge niteliğinde olması arasında bir fark bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanıkların olay tarihi öncesinde kendilerini uluslarası ticaret ve pırlanta işi ile uğraşan varlıklı, geniş çevresi olan güvenilir iş adamı olarak tanıtarak güven telkin ettikleri, bu imajı kuvvetlendirmek maksadıyla ilk başta ufak çapta alışveriş yaparak gerçek alıcı imajı uyandırdıkları, daha sonra Suudi Arabistan'dan gelen misafirleri için önce 4 sonra 2 adet olmak üzere değeri yüksek saat siparişi verdikleri, olaya hukuki görüntü kazandırmak maksadıyla alınan saatlerin cüz'i bir kısmının ödenmiş olmasına rağmen bakiye kısmının halen ödenmemiş olması hususları göz önüne alındığında,

sanıkların olayın başından itibaren hileli söz ve davranışlarda bulunmak suretiyle dolandırıcılık kastıyla hareket ettikleri, bu nedenle suçun sabit olduğunda tereddüt bulunmamakta ise de; sanıkların tanık...'ın mail adresine gönderilen ve bankanın maddi varlığı olarak kabul edilen "Saudi Hollandi Bank" başlıklı belgelerin, dosyada mevcut fatura ve aksi ispat edilemeyen sanık beyanlarından menfaat temin ettikten sonra kullanmış olmaları nedeniyle bankanın aracı kılınmasından söz edilemeyeceği, sanıkların eylemlerinin "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık" suçunu değil,

6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamına alınan zincirleme şekilde TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen "basit dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,