Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32579 K.2021/2168

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın kendisine ait olmayan... plakalı aracın satışı için internette satışa sunduğu, katılanın ilanda belirtilen telefon numarasından sanıkla irtibat sağlayarak, satış konusunda anlaştığı, kapora olarak sanığın banka hesabına 500 TL.

EFT yaptığı, sanığın paranın gelmediğini söylemesi üzerine, bu kez diğer sanık ...'ın kullandığı TC. kimlik numarasıyla 500 TL. havale yaptığı, sanığın yine paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek para istediği, ancak katılanın söz konusu parayı göndermediği ve bir daha sanıklara ulaşamadığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmişlerse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, banka ve GSM şirketi cevabi yazıları ve dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde;

sanıkların eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümler kurulurken TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunacak hapis cezasının üç yıldan, adli para cezasının ise elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağının düzenlenmesine rağmen, temel cezanın 2 yıl hapis ve 25 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenip, TCK'nın 158/1-son maddesi uyarınca hapis cezasının 3 yıl, elde edilen menfaatin 1.000 TL. olduğu dikkate alınıp 100 gün adli para cezası yerine adli para cezasının da 50 güne çıkarılması, adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den hesap edilerek 820 TL adli para cezasına çevrilmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.