Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/33665 K.2019/14834

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın telefoncuda tanıştığı sanıkla çay ocağında çay içtiği sırada, sanığın katılanda bulunan telefonun özelliklerinin neler olduğunu sorarak katılandan telefonunu istediği, daha sonra ise tanıdığı telefoncunun olduğunu söyleyerek katılana ''telefonuna program yükletip geliyorum'' dediği,

giderken de katılana elinde bulunan laptop çantasını vererek ''bunu sıkı tut, bu benim hayatımdır'' dediği ve bu surette üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın hile ile katılanda güven sağlayarak aldığı telefonla ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile, suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2)Hükümde uygulama maddesinin “TCK’nın 155/1 maddesi” olarak gösterilmesi gerekirken “TCK’nın 155/2 maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle karışıklığa sebep olunması,

3)Sanığın adli sicil kaydında görünen tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağırı olan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/1124 Esas, 2011/624 karar sayılı, 03/04/2012 kesinleşme tarihli ilamı yerine, Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.10.2011 tarih ve 2010/431 Esas, 2011/478 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

4)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “17/12/2012” olarak gösterilmesi gerekirken “18/01/2013” olarak gösterilmesi,