KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/33889 E., 2020/12465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "06/02/2013" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın katılana ait...
Pastanesinde servis elamanı ve tezgahtar olarak çalıştığı, suç tarihinde servis aracına benzin almak için kasadan 100,00 TL para aldığı, iş yerine döndüğünde araca 50,00 TL değerinde benzin aldığını beyan ettiği ancak paranın üstünü geri getirmediği gibi yaptığı harcama ile ilgili de herhangi bir fatura,fiş vb. ibraz etmediği, iş yerinde görevli tanık Satı'nın durumu katılana anlatması üzerine katılanın iş yerinde bulunan kamera kayıtlarını incelendiğinde sanığın kasadan parayı aldığı ancak para üstü olan 50,00 TL parayı iade etmediğinin anlaşıldığı,
bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, tanıkların çelişkili anlatımları, uzun süre iş yerinde çalışan sanık ile anlaşmazlığa düştükten ve iş mahkemesinde dava açılmasından kısa bir süre sonra katılan tarafından şikayette bulunulması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında beraat hükmü verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmemek suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/33889, K. 2020/12465, 16 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama