KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/34174 E., 2019/9346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK' nun 158/1f, 168/1, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müştekinin sahibinden.com isimli internet sitesinde fotoğraf makinesi ilanı gördüğü, telefonla sanıkla görüştükleri, 2.175,00 TL'ye anlaştıkları ve 125,00 TL'sini sanığın adına kayıtlı hesabına gönderdiği, paranın aynı gün sanık tarafından çekildiği, kalan 1695 TL'nin 12 taksitle post cihazından çekildiği, ancak fotoğraf makinesinin gelmediği, bu suretle üzerine atılı bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması,
mağdur beyanı, CD izleme tutanağı, teşhis, hesap bilgileri ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca,
20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının 125 TL, haksız menfaatin iki katının 250 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 12 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümde temel cezanın eksik olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/34174, K. 2019/9346, 2 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama