Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34300 K.2021/3726

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 158/1-e-son, 62, 52/2, 158/1-son, 52/4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine ilişkin ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Adana Sigorta İl Müdürülüğü'nün 421 002 890 78 tahsis numarası ile aylık almakta iken, hakkında yapılan inceleme sonrasında hizmetlerinin gerçeği yansıtmadığı, sigortalılığa esas sahte yurtdışı hizmet belgesi düzenleyerek İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne verip haksız yere maaş almaya başladığı, sanığın düzenlediği sahte belgeyi resmi kurum olan ...'ya verip hile ve desise yoluyla kendisini maaş almaya hak kazandırıp kurumu zarara uğrattığının ve bu şekilde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükmün incelenmesinde;

16/02/2006 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2005-2006 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Davaya konu evrakın 16/02/2006 tarihli dilekçe ekinde katılan kuruma verildiği, suç tarihinin bu tarih olması gerekeceği, 16/02/2006 tarihinden iddianamenin tanzim edildiği, 29/04/2014 tarihine kadar dava zamanaşımını kesecek herhangi bir işlemin yapılmadığı ve 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin iddianame tanzim tarihinde dolduğu anlaşıldığından, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçla ilgili dava zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekili ile sanığın ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanık savunması ve katılan vekili beyanı ile tüm dosya kapsamından atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

01/02/2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2005-2006 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafii ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin.

TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza olarak 600 gün adli para cezasının tayin edilmesi ve TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim uygulanmasının ardından haksız menfaatin iki katının altında kaldığından bahisle sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının bu meblağa yükseltilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin kısmından "600 gün", "500 gün", "10.000 TL" ibareleri çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "599 gün", "499 gün", "9.980 TL" ibarelerinin eklenmesi ve "TCK.