Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34801 K.2021/4722

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında “2010” olarak eksik gösterilen suç tarihinin, sanığın katılandan son kez para aldığı “10/11/2010” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, ...İnş. Otomotiv Tic. ve San. Ltd.

Şti. yetkilisi olduğu, oğlu aracılığıyla tanıştığı katılana, müteahhitliğini yaptığını belirttiği inşaattan gerçekte kendisine ait olmayan bir daireyi 85.000 TL karşılığında satmayı teklif ettiği, katılanın bu teklifi kabul edip söz konusu parayı değişik tarihlerde sanığa ödediği, sanık ile katılanın 20.05.2010 tarihinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi düzenledikleri, bilahare bu dairenin sanığa ait olmadığı ve devrinin mümkün olmadığının belirlendiği, sanığın uzun bir süre daire vereceğini söyleyerek katılanı oyaladığı, daha sonra katılana kendisine ait 2 nolu daireyi verebileceğini söylediği;

ancak, bu dairenin üzerinde bulunan tedbirin kaldırılması için 2.000 TL'ye ihtiyaç olduğunu belirterek katılandan 2.000 TL daha aldığı, söz konusu dairenin satışı için katılan adına vekaletname verdiği, bu vekaletname ile tapuya giden katılanın, 2 nolu daire üzerinde 17 tane haczin bulunduğunu öğrendiği ve devrin gerçekleşemediği anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.