Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35034 K.2021/3543

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, internet ortamında tanıştığı müştekiye takas yolu ile kamera satma teklifinde bulunup müşteki ile anlaşıp onun Sivas’tan gönderdiği kamerayı babası...'a Yurt İçi Kargodan aldırdığı ve kendisi de anlaşmaya aykırı şekilde kamera yerine boş telefon kutusu gönderdiği, bu şekilde haksız menfaat temin etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanık savunması, müşteki beyanı, irsaliye makbuzları, yurtiçi kargo belgesi, tutanaklar ile tüm dosya kapsamından, sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından mahkemenin mahkumiyet hükmüne ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinden, suça konu kameranın suç tarihindeki değeri tespit edilerek haksız menfaatin belirlenmesi gerekirken bu hususta bir tespitin yapılmaması, kazanılmış hak ilkesi gereğince sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kazanılmış hak ilkesinin uygulanması sırasında, ''1412 sayılı CMUK'un 326/son'' olan uygulama maddesi yerine, ''5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesinin'' gösterilmesi,