Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35217 K.2021/4627

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılanı arayarak kendilerini polis ve başsavcı olarak tanıttıkları, hesabına girilerek 8.000 TL’nin terör örgütüne havale edildiğini, kendisinin de terör örgütü üyesi olduğunu düşündüklerini, bu iddiadan kurtulmak için hesabında bulunan 100.000 TL’yi bildirecekleri hesaba yatırmasını istedikleri, katılanın kendisine bildirilen sanık ... adına hesabında bulunan parayı havale ettiği, paranın aynı gün sanık ... tarafından çekildiği ve kendisini azmettiren diğer sanık ... ile birlikte alındığı iddia ve kabul olunan olayda;

sanıkların savunmaları, katılan beyanları, üst arama el koyma ve emanet kayıtları ile dosya kapsamı itibariyle, sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (l) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması nedeniyle,

sanıklar lehine olan TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.