Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35772 K.2018/8714

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü katılanın yürüdüğü sırada yanına gelerek sohbet ettiği, katılana gelini Ayşegül'ün dayısı olduğunu söylediği, aracının bozulduğunu söyleyerek tamir için 1.200 TL parayı katılandan aldığı ve yanından ayrılarak dönmediğinin iddia edildiği olayda; Dairemizin 27.12.2016 tarih ve 2014/17323 E-2016/9928 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, tarafların uzlaşamadığına dair düzenlenen 21.04.2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1434 esas, 2011/49 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.