Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35945 K.2021/5255

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafi tarafından sübut yönünden temyiz olunmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın olay tarihinde, müşteki...'a kendisinin Ulaştırma Bakanlığında şoför olarak çalıştığını, müştekiyi de aynı bakanlıkta güvenlikçi olarak işe aldıracağından bahisle, müştekiden 2000 TL para istediği, müştekinin kendisini işe aldıracağını düşünerek sanığa 16/08/2005 tarihinde Ankara'ya giderek elden 1250 TL para verdiği, aynı gün Manavgat'dan da müştekinin eşinin sanığın hesabına 300 TL para gönderdiği, bu paraları aldıktan sonra sanığın müştekiye bir zarf içerisinde PTT Genel Müdürlüğü antetli işe alındığına bildiren Genel Müdür ve Genel Müdür yardımcıların imzalarının bulunduğu belgeyi verdiği,

müştekinin işe alındığını gösteren Ptt Genel Müdürlüğü antetli evrakı aldıktan sonra Ankara 'dan Manavgat'a döndüğü, bu tarihten sonra da sanığa geri kalan parayı 18/08/2005 ve 25/08/2005 tarihlerinde gönderdiği, daha sonra Manavgat da çalıştığı işyerinden ilişiğini keserek sanığın işe alındığını söylediği, ... deki PTT şubesine gittiği, müştekinin burada kendisine işe alındığını gösteren belgenin sahte olduğunu öğrendiği,

bu şekilde sanığın hileli davranışlarla müştekiyi aldatıp onun zararına kendisine yarar sağlamak suretiyle kamu kurumunu vasıta kılarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.