Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3623 K.2019/2109

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ''sahibinden.com'' isimli internet sitesine satılık araç ilanı verdiğini gören katılanın, sanık ile telefon aracılığı ile irtibata geçerek suça konu aracın alım-satımı konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan 500 TL kapora istemesi üzerine katılanın parayı sanık adına kayıtlı hesaba gönderdiği, paranın sanık tarafından çekildiği ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın haksız menfaat sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından; sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407. 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak ilkesi gereği ceza olarak sonucu da değiştirmeyeceğinden, bozma nedeni yapılmamış olup,

sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.